gulasz wieprzowy na piwie z ciecierzycą i kluseczkami

Chociaż zrobiło się wyjątkowo ciepło, dostałam za zadanie przygotowanie gulaszu. Postanowiłam przygotować taki "Eintopf", czyli danie, które całe zmieści się w jednym garnku. Do mięsa dodałam jak najwięcej warzyw, żeby gulasz sprawiał wrażenie jak najlżejszego. Samo mięso podlałam jasnym piwem, dzięki czemu gulasz "dostał" ciekawego smaku, takiego lekko "drożdżowego". 

Jeśli znudziły wam się już klasyczne gulasze, szukacie czegoś innego, ten przepis na pewno jest dla was!

Składniki:

• około 1,5 kg łopatki lub karkówki wieprzowej, umytej i dokładnie osuszonej
• 2 duże cebule, pokrojone w kostkę
• 1 duża marchewka, pokrojona w plasterki
• 2 - 3 łodygi selera naciowego, pokrojone w plasterki 
• puszka ciecierzycy, odsączonej z zalewy
• 2 ząbki czosnku, pokrojone w cienkie plasterki
• około 500 - 600 ml jasnego piwa, dobrej jakości
• 2 liście laurowe
• 2 łyżki oleju rzepakowego
• sól i świeżo mielony pieprz
• 1 - 2 łyżki mąki (tylko do obtoczenia mięsa)

Przygotowanie:

1. Mięso kroimy w dużą kostkę (około 2 x 2 cm) i obtaczamy lekko mąką, jej nadmiar strzepując. W garnku rozgrzewamy olej i na dużym ogniu podsmażamy mięso partiami, podsmażone i zarumienione kawałki wyciągając z garnka na talerz. Mięso nie musi, wręcz nie powinno, być usmażone, gotowe do jedzenia, powinno się tylko porządnie zarumienić.

2. Gdy całe mięso jest już podsmażone, do garnka wrzucamy cebulę, czosnek, marchewkę i seler, liście laurowe i podsmażamy, już na mniejszym ogniu, aż wszystko się zeszkli i zmięknie. 

3. Następnie wlewamy do garnka piwo i przekładamy z powrotem mięso. Doprawiamy lekko solą i świeżym pieprzem (na koniec doprawimy dokładniej), garnek przykrywamy, zmniejszamy ogień do minimum i dusimy całość co jakiś czas mieszając i sprawdzając, czy nie potrzeba dolać więcej płynu, przez około 1,5 godziny, do miękkości.

4. Na koniec do gulaszu dodajemy ciecierzycę i doprawiamy go jeszcze solą, jeśli jest taka potrzeba.

Gulasz możemy podać z kluskami kładzionymi, ja dodałam je bezpośrednio do garnka i wymieszałam razem z gulaszem. Ale możecie oczywiście ugotować kaszę lub ziemniaki. 

Kluski kładzione

• 2 - 3 jaja 
• mąka 
• łyżka wody 
• sól

Przygotowanie:

Jaja rozbijamy trzepaczką, dodajemy wodę i sól. Dosypujemy mąkę i mieszamy do czasu aż masa będzie gęsta. Zwykle robię to "na oko", więc ciężko podać mi dokładne proporcje. Z resztą jest to praktycznie niemożliwe ze względu na np. wielkość jajek. Masa na kluski musi być trochę bardziej gęsta niż ciasto na racuchy. Kluski "kładziemy" do garnka z wrzącą, osoloną wodą za pomocą małej łyżeczki. Łyżeczkę tę należy wcześniej rozgrzać we wrzątku, będzie nam wtedy łatwiej. Kluski gotujemy około minuty od wypłynięcia.

hummus idealny

Dokładnie rok temu, kiedy w Polsce temperatura osiągała -18 st. C, przyleciałam do Tel Avivu. Był piątek po południu, właśnie rozpoczął się szabas. Wszystkie żydowskie sklepy i restauracje pozamykane na trzy kłódki, w oknach pogaszone światła, na ulicach już ciemno i prawie pusto. My głodni, spragnieni, nie znający miasta. Szliśmy kilkanaście minut, w pewnym momencie już naprawdę załamani, do czasu aż zobaczyliśmy światło bijące z małego lokalu na końcu ulicy. 

Bar, jakich w Polsce już chyba nie znajdziemy, trochę obskurny, na stołach obdarte ceraty, za ladą Arab. Głodni, właściwie bez wyboru, zamówiliśmy to, co było. Falafele w picie i hummus. Po około 10 minutach właściciel wszystko przyniósł. Było to chyba jedno z największych zaskoczeń kulinarnych, jakie w życiu przeżyłam i po raz kolejny doświadczenie z cyklu "nie oceniaj książki po okładce". Chrupiące z zewnątrz, mięciutkie w środku falafele, przygotowywane ręcznie przez mamę właściciela, która cały czas zerkała przez kotarę, czy wszystko w porządku i czy nam smakuje. Hummus gładki i świetnie doprawiony, chyba najlepszy jaki w życiu jadłam, do tego gorące pity. 

Jedyne, czego nam brakowało, to butelki białego wina, by uczcić przyjazd do tego odległego kulturowo kraju i krótkie wakacje. Gdy zapytaliśmy właściciela, czy nie wie, gdzie możemy napić się o tej porze wina, krótko odpowiedział, że wie. W jednej sekundzie poinstruował w swoim języku mamę, mama wybiegła  w kapciach z kuchni, przeszła na drugą stronę ulicy i coś krzyknęła. Po trzech, może czterech minutach ze sklepu naprzeciwko wybiegł, jak się później okazało, brat naszego gospodarza, z butelką białego izraelskiego wina w jednej ręce i korkociągiem w drugiej. Okazało się, że brat prowadzi po drugiej stronie ulicy sklep z alkoholem! W tym maleńkim barze spędziliśmy cały wieczór, rozmawiając z właścicielem, jego bratem, kilkoma kolegami, którzy się zeszli nie wiadomo skąd, z mamą na migi. Nie wiem, ile wypiliśmy wina i ile hummusu zjedliśmy, ale wiem na pewno, że był to jeden z najciekawszych wieczorów, jakie spędziliśmy w Izraelu. 

Do Muhhamada, jego mamy i brata wracaliśmy jeszcze kilka razy, też dlatego, jak się później okazało, bar położony był zaledwie kilka minut od naszego hotelu, a pierwszego dnia po prostu zrobiliśmy wielkie koło.

Ostatniego dnia Muhhamad zdradził mi, jak robi swój hummus, chociaż jestem przekonana, że nie powiedział mi wszystkiego, bo w domu trochę się nakombinowałam, by zrobić hummus idealny. Jaki powinien być według mnie hummus idealny? Gładki, z wyczuwalnym smakiem tahiny, cytryny i czosnku, ale nie za mocno. Nie powinien być zbyt gęsty, polany odrobiną świetnej jakości oliwy z oliwek, posypany natką pietruszki.

Żeby przygotować hummus idealny używamy suszonej ciecierzycy. Tylko dzięki temu będzie idealnie kremowy. Nie oszukujmy się, czasem nie mamy czasu na moczenie ciecierzycy i późniejsze gotowanie. Zdarza mi się, że znajomi wpadają ot tak i nie mam na to czasu, wtedy właśnie wykorzystuję ciecierzycę z puszki. Trudno, jakoś trzeba sobie radzić. Poniżej zaprezentuję wam przepis na hummus z suchej ciecierzycy, ale jeśli pominiecie proces jej gotowania, i tę z puszki przygotujecie z resztą dodatków, też będzie super!

Potrzebujemy:

• szklanka suchej ciecierzycy (2 puszki ciecierzycy,  odsączone z zalewy)
• około 1/4 szklanki pasty tahini (lub więcej, jeśli wolicie bardziej sezamowy hummus)
• sok z 1/2 cytryny (lub więcej do smaku)
• 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę (moim zdaniem tyle wystarczy, ale pamiętajcie, że gotujecie dla siebie, więc jeśli macie ochotę dołóżcie więcej)
• sól
• posiekana natka pietruszki
• oliwa z oliwek
• mielona słodka papryka
• zimna woda (około 1/2 - 1/3 szklanki)

Przygotowanie:

1. Dzień przed przygotowywaniem hummusu, suchą ciecierzycę zalewamy zimną wodą. Wody powinno być co najmniej dwa razy więcej niż ciecierzycy. Pozostawiamy na noc.

2. Następnego dnia ciecierzycę odsączamy, przekładamy do garnka i zalewamy dużą ilością zimnej wody. Gotujemy do miękkości około godzinę.

3. Odsączoną na sitku i przestudzoną ciecierzycę (albo z puszki) blendujemy z pastą tahini, sokiem z cytryny, czosnkiem i odrobiną soli. 

4. Gdy składniki zaczną się łączyć, dolewamy powoli, partiami zimną wodę. Dzięki temu hummus będzie jeszcze bardziej gładki i o lepszej konsystencji. Ucieramy do czasu, aż składniki zamienią się w aksamitną pastę. 

5. Na koniec doprawiamy jeszcze ewentualnie solą lub sokiem z cytryny.

Gotowy hummus podajemy, najlepiej tak jak wszędzie w Izraelu rozsmarowany na płaskim talerzu, posypany słodką papryką, skropiony dobrą oliwą, z natką pietruszki. 

Świetnie smakuje z chlebem, a jeszcze lepiej z oryginalnymi chlebkami pita, których przygotowanie jest banalnie proste, na które przepis znajdziecie tutaj.

Gotowy hummus można przechowywać szczelnie zamknięty przez kilka dni w lodówce.

Smacznego!

gulasz wołowy z ciecierzycą

Czasem, gdy mam więcej czasu, czyli zazwyczaj w niedzielę, przygotowuję różnego rodzaju gulasze, które lubię, ale zazwyczaj brakuje mi czasu, by robić to w tygodniu. Gulasz to takie danie, które wymaga czasu i cierpliwości. Nie ma opcji, by przyrządzić gulasz w pół godziny, a chyba nie ma nic gorszego niż niedogotowane, twarde mięso. 

Może nie jest to najbardziej fit - danie, jakie znam, ale próbuję jak najbardziej zmniejszać jego kaloryczność, jak tylko potrafię. Właściwie nigdy nie "zaciągam" gulaszu mąką, pozwalam za to warzywom się lekko rozgotować, dzięki czemu sos jest gęsty i przyjemny. W tej wersji do gulaszu dodałam wyjątkowo mocno kaloryczne kluski, ale tylko dlatego, że źle obliczyłam swój czas i mój wyjątkowy gość już prawie pukał do drzwi. Cóż, tak bywa... :)

Składniki:

• około 1,5 kg wołowiny dobrej jakości (pamiętajcie, by na gulasz wybierać mięso odrobinę bardziej tłuste, przerośnięte - właśnie to sprawi, że mięso będzie bardziej soczyste - tłuszcz jest "nośnikiem" smaku)
• 1 puszka ciecierzycy, odsączonej i wypłukanej
• 1 duża cebula, pokrojona w drobną kostkę
• 2 ząbki czosnku, pokrojone w cienkie plasterki lub przeciśnięte przez praskę 
• 3  łodygi selera naciowego, pokrojonego w bardzo drobną kostkę
• 2 marchewki, pokrojone w cienkie plasterki
• około 150 ml czerwonego wytrawnego wina 
• łyżka koncentratu pomidorowego
• 1 gałązka świeżego rozmarynu
• kilka gałązek świeżego tymianku
• kilka listków świeżej szałwii
• liść laurowy
• sól i świeżo mielony czarny pieprz
• oliwa z oliwek (do smażenia, NIE extra virgin  - ta tłoczona na zimno nie nadaje się do smażenia!)

Przygotowanie:

1. Mięso kroimy w grubą kostkę (około 2 x 2 cm). W garnku rozgrzewamy około 1 łyżki oliwy i podsmażamy mięso na dużym ogniu, aż lekko się zarumieni. Podsmażone wyciągamy z garnka.

2. Do tego samego garnka wlewamy jeszcze łyżkę oliwy, wrzucamy cebulę, czosnek i seler naciowy i podsmażamy kilka minut, aż wszystko zacznie się delikatnie rumienić. Dodajemy mięso.

3. Do garnka wlewamy wino, około pół szklanki wody, lekko doprawiamy solą i pieprzem.

4. Wszystkie zioła (rozmaryn, tymianek i szałwię) związujemy kuchennym sznurkiem (potem będzie nam je łatwiej wyłowić) i dodajemy do garnka razem z liściem laurowym i koncentratem pomidorowym. Wszystko przykrywamy i dusimy około półtorej godziny na małym ogniu.

5. Po godzinie dodajemy do wołowiny marchewki i ciecierzycę.  Znowu przykrywamy i dusimy jeszcze 30 - 40 minut. Pamiętajcie, by co jakiś czas gulasz mieszać i - jeśli stwierdzicie, że zaczyna przywierać - podlewamy odrobiną wody.

6. Na ostatnie 10 - 15 minut zdejmujemy pokrywkę, by nadmiar wody wyparował, a sos zgęstniał.

7. Na sam koniec wyciągamy z garnka "pakunek" z ziół, a całość doprawiamy jeszcze solą i pieprzem do smaku.

Gulasz gotowy!

Możecie podać go z chlebem, ziemniakami albo bardziej "po włosku" z ziemniaczanymi gnochi albo tak jak ja - z kluskami kładzionymi, na które przepis znajdziecie poniżej.

Smacznego :*

Kluski kładzione

• 2 - 3 jaja 
• mąka 
• łyżka wody 
• sól

 Przygotowanie:

Jaja rozbijamy trzepaczką, dodajemy wodę i sól. Dosypujemy mąkę i mieszamy do czasu aż masa będzie gęsta. Zwykle robię to "na oko", więc ciężko podać mi dokładne proporcje. Z resztą jest to praktycznie niemożliwe ze względu na np. wielkość jajek. Masa na kluski musi być trochę bardziej gęsta niż ciasto na racuchy. Kluski "kładziemy" do garnka z wrzącą, osoloną wodą za pomocą małej łyżeczki. Łyżeczkę tę należy wcześniej rozgrzać we wrzątku, będzie nam wtedy łatwiej. Kluski gotujemy około minuty od wypłynięcia.

bezglutenowe i wegańskie brownie z ciecierzycy

Jak upiec ciasto czekoladowe bez glutenu, bez jajek, bez białego cukru i właściwie bez niczego? Podejmowałam już kilka prób, by to zrobić i zazwyczaj kończyło się to całkowitą porażką. Kiedyś upiekłam ciasto z cukinii i nie będę ukrywać, że całe wylądowało w śmietniku szybciej niż to możliwe.

Dlatego, gdy znalazłam ten przepis na stronie jadłonomia.com, miałam sporo wątpliwości i podchodziłam do niego z dużą nieufnością. Jednak, ponieważ ostatnio dowiedziałam się, że nie mogę jeść glutenu i jajek, postanowiłam zaryzykować, bo miałam ogromną potrzebę zjedzenia czegoś czekoladowego. Ok, mogłam zjeść po prostu czekoladę, ale chciałam sobie urozmaicić menu. 

Gotowe brownie z ciecierzycy zaskoczyło mnie absolutnie. Okazało się smaczne i bardzo czekoladowe. Jeśli macie ochotę, spróbujcie! Nie będziecie zawiedzeni!

Składniki:

na ciasto:

• 2 puszki ciecierzycy, każda po 400 g
• 1 szklanka masła orzechowego
• 1/2 szklanki syropu klonowego lub syropu z agawy
• 1/2 szklanki prażonej mąki z amarantusa (mąkę wystarczy przez kilka minut podsmażać na suchej patelni, uważając przy tym, by się nie przypaliła)
• 50 g drobno posiekanej gorzkiej czekolady
• 1/4 szklanki kakao
• 1/2 łyżeczki sody
• 3/4 łyżeczki proszku do pieczenia
• szczypta soli

na polewę:

• 70 g gorzkiej czekolady
• 1/2 szklanki mleka kokosowego
• 1 łyżka syropu z agawy

+ odrobina mielonego cynamonu do posypania

Przygotowanie:

1. Piekarnik rozgrzewamy do 175 st. C. 

2. Odsączoną i wypłukaną ciecierzycę blendujemy na gładko.

3. Wszystkie składniki poza czekoladą i mąką z amarantusa dodajemy do ciecierzycy i jeszcze raz blendujemy na gładką, jednolitą masę. Niestety masa jest wyjątkowo gęsta, dlatego najlepiej dodać mąkę na koniec i wymieszać wszystko ręcznie. Uwaga! Potrzeba sporo siły :)

4. Na sam koniec dodajemy posiekaną czekoladę i wszystko jeszcze raz mieszamy.

5. Formę do pieczenia wykładamy papierem do pieczenia. Ciasto wykładamy do formy, spłaszczamy i wyrównujemy.

6. Ciasto pieczemy około 30 minut.

7. Gotowe ciasto wykładamy z formy i pozostawiamy do całkowitego ostygnięcia.

8. W międzyczasie przygotowujemy polewę. Mleko kokosowe podgrzewamy z syropem z agawy. Gdy już będzie gorące, dodajemy połamaną na mniejsze kawałki czekoladę. Czekamy chwilę aż czekolada się roztopi, a następnie mieszamy, aż polewa będzie zupełnie gładka.

9. Gdy ciasto ostygnie, wylewamy na nie polewę. Na sam koniec posypujemy wszystko cynamonem (najlepiej przez sitko) i pozostawiamy na kilka minut, by polewa lekko stężała.

Potem już tylko kroimy na kawałki i cieszymy się zdrowym czekoladowym ciastem, właściwie "bez niczego" :)

Smacznego i na zdrowie!

wegańskie kotlety / burgery z ciecierzycy

Wegańska kuchnia właściwie jest mi obca. Wegetariańską stosuję częściej. Ale nie potrafię ukryć, że jestem totalnym mięsożercą i bez mięsa nie wyobrażam sobie życia. Fakt jest jednak taki, że im jestem starsza, tym częściej przygotowuję obiady właśnie bezmięsne.

Dzisiaj przygotowałam obiad całkiem wegański, w dodatku z wegańskim dodatkiem. Przepis na burgery z ciecierzycy znalazłam na blogu foodpornveganstyle.blogspot.com, który autorka zaczerpnęła od - moim skromnym zdaniem - genialnego Jamie Olivera. Trochę go zmodyfikowałam, bo w oryginale w burgerach była także świeża, słodka kukurydza, o którą o tej porze roku trudno. 

Podałam moje burgery w wersji skromnej, bez góry dodatków, bez bułki, a jedynie z zaskakująco pysznym "majonezem" z awokado, na który przepis znalazłam także na blogu foodpornveganstyle.blogspot.com. Jednak jeśli macie ochotę zaszaleć z dodatkami, szalejcie! 

Składniki:

• szklanka ciecierzycy z puszki (odsączonej) lub samodzielnie ugotowanej
• 1/2 niedużej cebuli (pokrojonej w drobną kostkę i podsmażonej na 1 łyżeczce oleju kokosowego lub rzepakowego)
• pęczek świeżej kolendry, lekko posiekanej
• 1/2 papryczki chilli, posiekanej na mniejsze kawałki
• 3 łyżki mąki z ciecierzycy lub np. mąki jaglanej
• 1 łyżeczka kminu rzymskiego, mielonego
• 1/2 łyżeczki mielonej kolendry
• 1/2 łyżeczki kurkumy
• około 1 łyżeczki soli

+ odrobina oleju kokosowego lub rzepakowego do smażenia

Przygotowanie:

1. Ciecierzycę razem z pozostałymi składnikami wrzucamy do blendera i delikatnie miksujemy. Masa powinna być gęsta i lepka, ale niezupełnie gładka.

2. Z masy formujemy około 4 - 5 kotletów / burgerów i odstawiamy do lodówki na około 30 minut.

3. Na patelni rozgrzewamy olej kokosowy lub rzepakowy i smażymy burgery z dwóch stron na złotobrązowy kolor (na nie za wielkim ogniu, by mąka wewnątrz zdążyła się usmażyć).

Kotlety / burgery podajemy tak, jak mamy ochotę np.:

• z mieszanymi liśćmi sałat z lekkim winegretem, 
• z "majonezem" z awokado, na który przepis znajdziecie tutaj: "majonez" z awokado
• z chrzanowym sosem jogurtowym z nasionami chia (jogurt naturalny mieszamy ze świeżo startym lub gotowym, ze słoiczka chrzanem, odrobiną soku z cytryny i soli oraz z 3 łyżeczkami nasion chia)
• lub jak oryginalne burgery - w bułce, z liściem sałaty, ulubionym sosem i dodatkami.

Smacznego!

kwaśno - pikantna zupa z ciecierzycą

Zupę tę gotowałam niedawno. Jest efektem całkowitego eksperymentu. Poszczególne składniki dodawałam stopniowo, sprawdzając, co z tego wyniknie. W ostateczności powstała pikantna, bezmięsna zupa, dość kwaśna, z bardzo wyrazistym smakiem i aromatem wielu przypraw. Pewnym zaskoczeniem w przepisie może być dodatek rodzynek, ale powiem wam szczerze, że pasują jak diabli. 

Przygotowywałam tę zupę na rodzinne przyjęcie mojej przyjaciółki. Bałam się reakcji, bo babcie, dziadkowie... Nie wiedziałam jak podejdą do tego smaku czy go zaakceptują. Byłam przygotowana na to, by w ostatniej chwili przygotować klasyczną pomidorówkę. Ale efekt końcowy mnie zadowolił, więc postanowiłam zaryzykować. Zupa smakowała, podobno :)

Składniki:

• 1,5 litra wywaru z warzyw (jeśli macie ochotę, możecie wykorzystać bulion drobiowy)
• 1 puszka ciecierzycy, odsączona z zalewy
• 1 puszka pomidorów
• duża garść rodzynek
• 1 duża cebula, pokrojona w bardzo drobną kostkę
• 2 duże garście jarmużu, podzielonego na mniejsze kawałki
• 1 łyżeczka mielonej kolendry
• 1 łyżeczka mielonego kminu rzymskiego
• 1 łyżeczka suszonych nasion chilli
• 1 łyżeczka mielonej kurkumy
• 1 łyżeczka mielonej słodkiej papryki
• 3 - 4 łyżki mleka kokosowego
• sok z cytryny (około 2 - 3 łyżek, do smaku)
• szczypta cukru
• sól i świeżo mielony pieprz
• 1 łyżka oleju kokosowego (lub masła klarowanego lub oleju rzepakowego)

Przygotowanie:

1. Cebulę podsmażamy na oleju kokosowym razem z przyprawami (kolendrą, kminem, kurkumą, papryką słodką i ostrą), aż będzie miękka.

2. Wywar warzywny podgrzewamy i dodajemy do niego cebulę z przyprawami. Wrzucamy ciecierzycę, pomidory i gotujemy około 20 minut, by wszystkie smaki się "przegryzły". 

3. Po około 20 minutach dodajemy do zupy rodzynki, mleko kokosowe, sok z cytryny, cukier i jarmuż, doprawiamy solą i pieprzem. 

Uwaga, jeśli uznacie, że zupa jest jeszcze zbyt mało wyrazista, dodajcie więcej przypraw (głównie kminu, kolendry, ostrej papryki, cukru i cytryny). To od waszych upodobań zależy, jaki będzie efekt końcowy.

4. Zupę gotujemy jeszcze 15 minut, aż jarmuż zmięknie.

Możemy podawać z odrobiną świeżej natki pietruszki.

Smacznego!

aromatyczna zupa z cieciorką

Lubię zupy! Właściwie wszystkie. Zazwyczaj przygotowuję takie, które zastępują cały obiad. Bez drugiego dania. Taka właśnie jest ta dzisiejsza - pomidorowa z cieciorką. Pożywna, jednocześnie lekka. I bardzo smaczna. Spróbujcie koniecznie!

Składniki:

• 1 puszka cieciorki w zalewie, odsączona
• 2 puszki pomidorów
• 1 łyżeczka pasty pomidorowej lub koncentratu
• 1/2 dużej cebuli, posiekanej w drobną kostkę
• 1 duży ząbek czosnku, drobno posiekany
• 1 łyżka oliwy
• 1 litr wywaru warzywnego
• około 1/4 łyżeczki mielonego kminu rzymskiego
• około 1/4 łyżeczki mielonych nasion kolendry
• mała szczypta cynamonu
• szczypta suszonego chilli (do smaku)
• sól
• świeżo mielony czarny pieprz

+ do podania: listki świeżej bazylii + natki pietruszki

Przygotowanie:

1. Do garnka wlewamy oliwę, dodajemy przyprawy - kmin, kolendrę i cynamon i podsmażamy chwilę, uważając przy tym, by się nie przypaliły. Podgrzewanie przypraw wydobywa ich aromat! Po chwili dodajemy cebulę z czosnkiem i smażymy do czasu, aż się zeszklą.

2. Do cebuli dodajemy cieciorkę, pomidory, pastę lub koncentrat i wywar warzywny i gotujemy przez około 30 minut na małym ogniu. Doprawiamy chilli, solą i pieprzem, gotujemy jeszcze chwilę i podajemy!

Prawda, że proste?!

Smacznego!